Griezelfestijn Texel
GriezeIfestijn: niet alle kinderen waren bang voor 'De Dood' met de zeis (Foto Jeroen van Hattum)
'Hoe krijg je dit weer van je handen?'
Texelse Courant - 17 oktober 2003
Gillen voor een beul met een bijl, schrikken van een wandelend geraamte met een zeis en hard wegrennen voor een man met bebloede hand. Kinderen konden hun lol op bij het eerste Griezelfestijn, dat woensdagmiddag in het centrum van Den Burg werd gehouden.
Miriam Bakker en Nikki Broersen durven die griezel in zwarte kledij met die 'bloedende hand' wel een handje te geven. Dat hij een emmer vol 'bloed' en een koeienkop bij zich heeft en voorzien is van een paar onfrisse wonden in het gezicht, maakt de dames niet uit. En ook andere kinderen uit het groepje waar ze mee zijn, slaan niet gelijk op de loop voor die engerd, al wordt hij wet met argwaan bekeken.
De man met de bebloede hand was één van de vele engerds die woensdagmiddag en -avond rondliepen op het Griezelfestijn in de Gravenstraat, Warmoesstraat, Zwaanstraat, Molenstraat en op het plein voor de bioscoop. Het was de eerste keer dat het festival, georganiseerd door Olivier Buisman en Judith Wolf van restaurant De Texelse Luwte, werd gehouden. Met succes, want de nodige kinderen {en ouders) kwamen er op af. En voor sommigen was het ook echt griezelen.
Een kind in een buggy begint van schrik te huilen als een vampier (gespeeld door Herman Slikker van toneelvereniging 't Amateurtje) plotseling zijn hoofd opsteekt. Een moeder spreekt troostende woorden en ook Slikker komt even terug om het kind te troosten. 'Je geeft de kinderen even een handje als ze schrikken', zegt hij. Medespelers Chiel Sanders en Jan Eelman jagen als beul en Dood anderen soms eveneens de stuipen op het lijf.
Broersen, Bakker en consorten houden een hand vol kleverig rood spul over aan het handje van die engerd met zijn bloedende hand. Op advies van de aanwezige moeders gaan de handen bij de bioscoop meteen maar even onder de kraan. 'En niet aan je kleren zitten', wordt er aan toegevoegd. Schrobbeurten ten spijt blijven de kinderen met rode handen lopen. 'Hoe krijg je dat eraf', vraagt Jeroen Bakker nog aan de engerd. 'Warm water en zeep', luidt het advies. Volwassene Arthur Oosterbaan heeft daar even later ook behoefte aan als hij door de Gravenstraat fletst en nietsvermoedend de uitgestoken hand van de man met bloedende hand schudt.
De Texelse Luwte had het Griezelfestival samen met theatergroep De Zwarte Hond uit Deventer georganiseerd. Jurriën Roossien van de theatergroep had de Warmoesstraat (tussen de Gravenstraat en de Elemert) speciaal daarvoor versierd met een zwevend spook, spinnen die op gezichtshoogte hingen, vleermuizen die aan katrollen boven de straat vlogen, een hoofd aan een touwtje en er stond ook een echte galg opgesteld. Het groepje van Bakker en Broersen wordt bij die galg nog eens verrast op nieuwe engerds met doodshoofden en een wandelend monster. Esther Bindt geeft toe dat zij de zojuist ontmoete man met het doodshoofd toch wel eng vond. Jeroen Bakker denkt daar anders over. Hij heeft de man met het doodshoofd toch maar even mooi aangepakt en tegen de muur geduwd. Oké, de griezel loopt nog steeds rond, maar nu wel in de wetenschap dat in ieder geval niet iedereen bang is.
